ویژگی اصلی تکمیل سوراخ باز این است که لایه روغن کاملاً در معرض آن قرار دارد ، بنابراین لایه روغن بیشترین سطح نفوذ را دارد. به این نوع چاه چاه هیدرودینامیکی گفته می شود و بهره وری آن زیاد است. اگرچه تکمیل سوراخ باز کاملاً کامل است ، اما استفاده از آن محدود است.
لایه های روغن و گاز ماسه سنگ ، لایه های نفوذپذیری متوسط و کم عمدتا به اصلاح شکستگی احتیاج دارند ، که با چشم غیر مسلح قابل انجام نیست. در عین حال ، بیشتر سنگ های ماسه سنگ دارای لایه های لایه لایه لایه ای گل می باشند که در صورت وجود آب در معرض خراب شدن و بلوک چاه قرار دارند. مخازن کربنات ، از جمله لایه های نفت و گاز شکسته شده ، مانند بسیاری از میادین نفتی در خاورمیانه در دهه 1970 ، مخازن تپه دفن شده باستانی در میدان نفتی رنکیو ، شمال چین و میادین گازی سیچوان ، بیشتر از تکمیل های سوراخ باز استفاده می کنند.
بعداً ، به دلیل اتمام سوراخ باز ، افزایش تولید و کنترل مخروط آب زیرین و وصل کردن آب و همچنین پیشرفت فن آوری سوراخ کاری دشوار بود ، که اکنون بیشتر به سوراخ های بدنه تبدیل شده است. در روزهای ابتدایی توسعه چاه های افقی ، چاه های افقی در سازندهای شکستگی عمودی کربنات کرتاسه در اوستین ، ایالات متحده در اوایل دهه 1980 اکثراً تکمیل سوراخ بودند. برخی از چاه های افقی در کشورهای دیگر نیز برای تکمیل سوراخ های باز استفاده شده اند. تعویض با لوله یا بوش شکاف دار با بستر بیرونی لوله.
به ویژه ، در پسوند فعلی مقاطع چاه های افقی یا حفاری چاه های افقی شاخه ای ، تکمیل با سوراخ های باز حتی کمتر است. از آنجا که تکمیل سوراخ باز مشکلات فنی زیادی دارد که حل آن دشوار است.




