بزرگترین میدان گاز طبیعی در اروپا، گرونینگن است، با ذخایر قابل بازیافت اولیه 2.7 تا 2.8 tcm (95 تا 99 tcf). در سال 1959 در سواحل هلند کشف شد و در سال 1963 تولید شد. حدود 60 درصد از ذخایر اولیه بازیافت شده است. چاه کشف شده از طریق تبخیرهای سن پرمین (حدود 251.9 میلیون تا 298.9 میلیون سال) در یک ماسه سنگ پایه پرمینی ضخیم که تولید گاز{11}} بود حفر شد. حفاری های بعدی یک تاقدیس وسیع به عرض حدود 24 کیلومتر (15 مایل) و 40 کیلومتر (24 مایل) طول ترسیم کرد که دارای یک مخزن ماسه سنگی پرمینی پیوسته است که توسط تبخیرها پوشیده شده است. این مخزن حاوی گاز طبیعی در عمق بین 2500 تا 3000 متر (8000 تا 10000 فوت) است. این ذغال سنگ بر روی زغال سنگ ناقص-دارای توالی پنسیلوانیا قرار دارد (دوره فرعی پنسیلوانیا از حدود 323 میلیون تا 299 میلیون سال پیش گسترش یافته است)، که منبع اصلی گاز در نظر گرفته میشود.
دومین میدان گازی بزرگ اروپا میدان ترول است که در ماسهسنگهای ژوراسیک بالایی در زیر دریای شمال در کمتر از ۱۰۰ کیلومتری (۶۰ مایل) سواحل نروژ قرار دارد. در سال 1979 کشف شد و تخمین زده شد که حاوی 1.3 تریلیون متر مکعب (45.9 تریلیون مکعب) ذخایر گاز قابل بازیافت باشد. اندکی پس از آغاز تولید در سال 1996، نروژ به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان گاز طبیعی در جهان تبدیل شد. ترول حاوی بیش از نیمی از 2 تریلیون متر مکعب (72 تریلیون متر مکعب) ذخایر گاز طبیعی اثبات شده نروژ است.
